Mijn blog

Bang voor het Coronavirus maar geen risicogroep…

Ja, ik val maar meteen met de deur in huis… Ik ben bang voor het Coronavirus. En dat allemaal terwijl ik niet in de risicogroep thuishoor. Toch ben ik bang.

Ik ben bang omdat ik merk dat de cijfers weer oplopen en de kans op besmetting weer groter wordt.
Ik ben bang om zelf besmet te raken met het virus, bang voor hoe mijn lichaam daarop zou reageren.

Want nee, ik behoor niet tot de risicogroep maar ik behoor wel tot de groep mensen die zich kunnen bestempelen met “chronisch ziek”.
Daarbij komt dat het de laatste tijd niet super goed met mij gaat. Ik ervaar veel stress en spanning waardoor ik veel meer klachten heb (pijn, vermoeidheid, mentaal niet helemaal in orde).
Ik weet, ergens diep van binnen, dat als ik het Coronavirus zou krijgen, ik er niet zo “makkelijk” vanaf zou komen als de meeste mensen van mijn leeftijd. Ik hoor jongeren om mij heen zeggen “ach, even uitzieken en that’s it”. Ik ben ervan overtuigd dat dit voor mij niet het geval zou zijn.

Stress doet slechte dingen met je lijf. Het kan er zelfs voor zorgen dat je weerstand niet optimaal is. Nou zorg ik goed voor mezelf maar die stress kan ik niet altijd van mij afschudden (lees: eigenlijk nooit).
Ook daardoor ben ik bang voor het virus, omdat ik weet dat mijn lijf het er heel erg moeilijk mee zou hebben.

Waarom ik hierover schrijf en dit met jullie deel? Omdat ik soms ook bang ben om hierover te praten/schrijven. Omdat mensen vaak hun mening al klaar hebben of mijn angst bagatelliseren. Toch weet ik dat er genoeg andere jongeren zijn, die ook chronisch ziek zijn, die ook bang zijn, of je nou in de risicogroep hoort of niet.
Daarom wil ik voor die mensen, chronisch ziek of niet, bang of niet bang, een soort veilige plek creëren waar je even je hart kunt luchten in de reacties onder dit bericht.

Hoe kijk jij aan tegen het Coronavirus? Ben je bang of juist niet?

Eén reactie

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *